Dziurdziów – cerkiew pw. Narodzenia Najświętszej Marii Panny

Cerkiew murowana pw. Narodzenia Najświętszej Marii Panny w Dziurdziowie

Poznawanie prawosławnych zakątków na Podkarpaciu, to również poruszanie się szlakiem cerkwi prawosławnych. Obok Szczawnego, jest wieś przynależąca administracyjnie do parafii w Morochowie. Dziurdziów.

Tam stoi świątynia pod wezwaniem Narodzenia NMP. Jednak z Morochowa, czy Szczawnego do Dziurdziowa nie jest tak łatwo dojechać. Należy zawrócić do Zagórza i pojechać do Leska, a stamtąd na Baligród. W Hoczwi jest oznakowanie na kierunek Dziurdziów.

Wieś jest stara, osadnicy przybyli tutaj w XV wieku. Dziurdziów zamieszkiwała ludność wyznania prawosławnego. Obecna cerkiew stojąca we wsi wybudowana została w 1899 roku. Trzydzieści lat później dobudowano do niej narteks (kruchtę). Przed świątynią stoi murowana dzwonnica parawanowa. W dzwonnicy wisi dzwon „jedynak”, zakupiony w 1966 roku. W 1970 roku odzyskano do cerkwi ikonostas z łańcuckiego muzeum. Wtedy też wykonano gruntowny remont cerkwi.

Cerkiew p.w. Narodzenia Najświętszej Marii Panny w Dziurdziowie została wzniesiona w 1899 roku, a konsekrowana w rok później. Świątynia znajduje się na wzgórzu, na końcu wsi, po lewej stronie drogi.

Obecną, murowaną cerkiew, wzniesiono na miejscu dawnej – drewnianej. Na początku XX wieku przed wejściem do obiektu zbudowano trójarkadową, murowaną dzwonnicę, w której znajduje się dzwon z 1966 roku.

W pobliżu cerkwi znajduje się mały cmentarz, na którym można znaleźć kilka przedwojennych nagrobków. Przebudowa świątyni miała miejsce w 1928 roku. Obecnie pełni ona funkcję cerkwi prawosławnej p.w. Narodzenia Najświętszej Marii Panny. Poprzednio służyła jako cerkiew greckokatolicka, należąca do parafii Hoczew.

W swojej powojennej historii cerkiew doświadczyła wielu upokorzeń. Była magazynem zbożowym – stając się spichlerzem ziarna. Została ogołocona ze wszystkiego, a wiele sprzętów przejęła parafia katolicka z Hoczwi. Wiele rzeczy rozgrabiono, zniszczono, na suficie pozostały jedynie freski. W 1956 roku, cerkiew, a właściwie to, co po niej zostało, porzuciła nawet Spółdzielnia produkcyjna. Popadała w ruinę. W 1965 roku, udało się uzyskać zgodę na powstanie parafii i odzyskanie cerkwi.

Przystąpiono do remontu świątyni. Dziurawy dach, popękane ściany, wiszące płaty polichromii, dzwonnica bez dzwonów. Ciężkie wyzwanie dla małej garstki wiernych. Ale udało się, ponownie jest ikonostas, podobnie freski i polichromie. Jest dzwon…

Obecnie cerkiew jest użytkowana przez wiernych wyznania prawosławnego. W 1998 roku cerkiew w Dziurdziowie została wpisana na listę zabytków.

Lidia Tul-Chmielewska

Opracowanie na podstawie książki „Oazy Ortodoksji” – Jan Gajur

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.