Stężnica

To wieś położona w widokowej dolinie, która otoczona jest rozległymi lasami i obszarami chronionymi. Gwarantuje bliski kontakt z naturą, przyjazna jest długim spacerom oraz przejazdom rowerowym. 

Stężnica to niewielka wieś położona na wschód od Baligrodu w dolinie potoku Stężniczka. Powstała pod koniec XV w. w dobrach Balów z Hoczwi. Na początku XVI w. Mikołaj II Bal zbudował, w widłach potoku Stężnickiego i rzeki Hoczewka, dwór obronny z murowaną kaplicą, drugą – drewnianą – zbudował dla mieszkańców wsi. Były to jedne z pierwszych świątyń rzymskokatolickich w Bieszczadach. Z czasem, w miejscu dworu powstał murowany zameczek, niestety dziś już nie istniejący. Obecnie w miejscowości jest kilka gospodarstw agroturystycznych, zaś malowniczy krajobraz doliny przyciąga coraz liczniejszych turystów.

Warto zobaczyć: wieś nie obfituje w zabytki, pozostało tu jednak trochę śladów historii – jak choćby stary cmentarz przycerkiewny, położony w centrum wsi, czy też ocalałe krzyże i kapliczki przydrożne. Na stokach góry Markowskiej (748 m) znajduje się rezerwat przyrody “Olsza kosa w Stężnicy”, chroniący stanowisko karłowatej olchy zielonej.

Turystyka: warty polecenia jest łącznikowy szlak rowerowy (znaki czarne) prowadzący z Baligrodu piękną doliną potoku Stężniczki do Górzanki, gdzie łączy się ze szlakiem koloru niebieskiego „Zielony Rower 3A Solina”. Przejazd nim stanowi duży skrót z Baligrodu nad Jezioro Solińskie. Nie mniej ciekawy jest rowerowy szlak „Extreme Bieszczady” (znaki czerwone) prowadzący wokół Baligrodu do Bereźnicy, Żernicy, Mchawy czy Cisowca.

Warto wybrać się także spacerem po Szlaku Edukacji Leśnej wytyczonym przez Nadleśnictwo Baligród prowadzącym do Izby Edukacyjnej w Górzance. Ze Stężnicy prowadzi też bardzo malownicza, choć nieoznakowana, trasa do doliny Łopienki przez Radziejową i Tyskową. Można też dojść do turystycznego szlaku niebieskiego biegnącego z Baligrodu przez Durną (979 m) w masyw Łopiennika (1069 m), gdzie łączy się on ze szlakiem czarnym.

W okolicy: Bardzo urokliwe są kaskady na potoku Stężniczka oraz niewielki wodospad “Czartów Młyn” przed Wolą Górzańską. Można równbieżo wybrać się również do rezerwatu „Woronikówka” i na ścieżkę przyrodniczo – geologiczną w leśnictwie Czarna, gdzie podziwiać można 80-metrową odkrywkę fliszu karpackiego i stanowisko sosny wdziarowej oraz do rezerwatu „Cisy na górze Jawor”.

Poszukiwaczy śladów dawnej kultury Łemków i Bojków zaciekawią na pewno doliny dawnych wsi (Łopienki, Radziejowej, Tyskowej czy Żernicy), gdzie stare cerkwiska, cmentarze, drzewa owocowe, studnie, piwnice i kapliczki są wymownymi świadkami historii.

W Nowosiółkach funkcjonuje bardzo ciekawe Muzeum Przyrodniczo – Łowieckie, w którym zgromadzono wiele eksponatów przyrodniczych i trofeów łowieckich z całego świata. Warto odwiedzić dolinę potoku Rabiańskiego, gdzie występują liczne i unikalne źródła wód mineralnych. Do najbardziej znanych zaliczyć trzeba dwa źródła zlokalizowane obok rezerwatu „Gołoborze”, w pobliżu ujęcia wód podziemnych  – „Anna” i “Ignacy”.

W Bystrem słynne są z kolei “Danusia” i “Hubert”. Występują tu szczawy wodorowęglanowo-chlorowo-sodowe ze związkami arsenu, które, wraz ze źródłami spotykanymi w Kudowie Zdroju, stanowią unikat balneologiczny, nie tylko w skali krajowej, ale i europejskiej. W sąsiednim Baligrodzie, dawnym miasteczku, można zobaczyć największą murowana cerkiew w Bieszczadach, cmentarz żydowski oraz pamiątkowe pomniki wojenne.

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.

MojeBieszczady

O NAS

Nasz zespół to grupa miłośników i pasjonatów Bieszczadów, w większości żyjących tu na co dzień i patrzących na region z różnych perspektyw. Naszym celem w pierwszej kolejności jest promocja turystyczna Bieszczadów. Pragniemy jednak zarazem być dla ich mieszkańców bijącym sercem naszych gór, budzić w nich dumę z „małej Ojczyzny”, prezentować ludzi bieszczadzkiego sukcesu i inspirować dyskusje o przyszłości regionu.

Myślisz podobnie?

Dołącz do nas!